Η μελέτη και η επαφή με το φυσικό περιβάλλον θεωρείται αναπόσπαστο κομμάτι της εκπαιδευτικής διαδικασίας, πηγή άμεσης γνώσης και δημιουργίας.
Ο σχολικός κήπος εντάσσεται στη διαδικασία της αυτόβουλης δράσης, στην ανάγκη για χειροτεχνική δραστηριότητα.
Παιδαγωγοί που έβαλαν τα θεμέλια για τις σύγχρονες προσεγγίσεις, υποστήριζαν ότι η μεγαλύτερη ευχαρίστηση των μικρών παιδιών είναι να παίζουν με το χώμα και να αξιοποιούν όλες τις αισθήσεις τους στην επαφή με τη φύση.
Με τη συμβολή των εκπαιδευτικών κατασκευάζουν κήπους, όπου φυτεύουν άτεχνα αλλά και με πολλή σπουδαιότητα, άνθη και σπόρους που έχουν κόψει.
Το παιδιά, άλλωστε, ακολουθούν το φυσικό νόμο της εξέλιξης της ανθρωπότητας, γι’ αυτό και πρέπει να τα αφήνουμε ελεύθερα να ασχολούνται με αυτό που ζητά η φύση τους.
